5 ژوئن 2022 - تحقیقات جدید منتشر شده در Diabetologia و ارائه شده در نشست سالانه انجمن دیابت آمریکا در نیواورلئان، نشان می دهد که شاخص توده بدنی بیش از حد بالا،نه تنها با دیابت نوع 2 بلکه با ابتلا به دیابت نوع 1 در نوجوانان مرتبط است.

دیابت نوع 1 به طور سنتی به عنوان دیابت دوران کودکی شناخته می شود که در کودکان با هر سن و وزنی رخ می دهد، اگرچه می تواند در نوجوانی و تا بزرگسالی نیز ایجاد شود. با این حال، اپیدمی دیابت به سرعت در حال رشد، تقریباً در همه کشورها امروزه بیشتر شامل موارد دیابت نوع 2 است که معمولا با عوامل خطری مانند چاقی/وزن اضافی، فعالیت بدنی کم و افزایش رفتار بی تحرکی، مرتبط است.

اخیراً، مطالعات روی کودکان در سنین پایین، ارتباط بین افزایش شاخص توده بدنی(BMI) و خطر ابتلا به دیابت نوع 1 را گزارش کرده اند، اما شواهد موجود به اواخر نوجوانی محدود است. این مورد جالب است زیرا تقریباً 50٪ موارد دیابت نوع 1 بعد از اواخر نوجوانی (از 18 سالگی) ایجاد می شود. در این مطالعه ی جدید، نویسندگان ارتباط بین BMI در اواخر نوجوانی و بروز دیابت نوع 1 را در بزرگسالی تجزیه و تحلیل کردند.

در آنالیز این مطالعه، نوجوانان 16 تا 19 ساله که برای خدمت سربازی بین ژانویه 1996 تا دسامبر 2016 تحت ارزیابی پزشکی قرار گرفته بودند، وارد شدند، بجز افرادی که سابقه ی قند خون غیرطبیعی داشتند. در مجموع 1.46 میلیون نوجوان مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با اطلاعات مربوط به شروع دیابت نوع 1 بزرگسالان در ثبت ملی دیابت مقایسه شد. وزن و قد در بدو ورود به مطالعه اندازه‌گیری شد و از مدل‌سازی آماری برای محاسبه خطر اضافی دیابت نوع 1 مرتبط با اضافه وزن یا چاقی استفاده گردید.

تعداد 777 مورد جدید دیابت نوع 1 در طی 15819750 شخص سال پیگیری (میانگین سن تشخیص 25 سال) مشاهده شد. مشخص شد که BMI با بروز دیابت نوع 1 مرتبط است. در مدلی که برای سن، جنس و متغیرهای اجتماعی- دموگرافیک تنظیم شده بود، با افزایش BMI، خطر ابتلا به دیابت نوع 1 افزایش یافت.

در مقایسه با نوجوانانی که به‌ عنوان BMI بهینه طبقه‌بندی شده بودند(صدک‌هایBMI  منطبق بر جنس و سن 5 تا 49 سال، بر اساس طبقه بندی مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده)، خطر ابتلا به دیابت نوع 1 در نوجوانان چاق (صدک 95) دو برابر بود. در حالی که خطر ابتلا به دیابت نوع 1 در افراد دارای اضافه وزن(صدکBMI 85 تا 94)54 درصد افزایش داشت. یک افزایش خفیف در خطر ابتلا به دیابت نوع 1 (41درصد) در مقادیر BMI در محدوده ی بالاتر از طبیعی (صدک  BMI 75-84) مشهود بود. برای کل محدوده BMI، نویسندگان گزارش کردند که به ازای افزایش هر 5 کیلوگرم بر متر مربع BMI، خطر تعدیل شده برای ابتلا به دیابت نوع یک تا 35 درصد افزایش می یابد.

نویسندگان گفتند که شواهد فزاینده ای از ارتباط بین چاقی و شرایط مختلف خودایمنی وجود دارد. توضیح احتمالی آنها این است که افزایش سطوح آدیپوکین های التهابی و سیتوکین های مرتبط با چاقی، با ترویج فرآیندهای پیش التهابی که منجر به دیابت می شود، تحمل سیستم ایمنی را در برابر سلولهای خودی کاهش می دهد.

آنها افزودند: عوامل اضافی مرتبط با چاقی ممکن است به ایجاد خودایمنی کمک کند، از جمله کمبود ویتامین D، مصرف رژیم غذایی پرچرب، و تغییر میکروبیوتای روده. با توجه به اینکه، در گروه مورد بررسی ما، ارتباطی بین چاقی نوجوانان و دیابت نوع 1 حتی با حذف افرادی که دارای شرایط خودایمنی قبلی بودند، وجود داشت، ممکن است عوامل دیگری، چاقی را به طور خاص به دیابت نوع 1 مرتبط کرده باشد.

محققان توضیح دادند که چندین مکانیسم بیولوژیکی برای توضیح ارتباط بین چاقی و دیابت نوع 1 پیشنهاد شده است. فرضیه شتاب دهنده بیان می کند که دیابت نوع 1 و 2 هر دو به دلیل مقاومت به انسولین در برابر زمینه های ژنتیکی مختلف ایجاد می شوند که بر سرعت از بین رفتن سلول های بتای تولید کننده انسولین در لوزالمعده تأثیر می گذارد و در نتیجه در نهایت منجر به تظاهرات بالینی دیابت می شود. بر اساس این فرضیه، افزایش تقاضا برای انسولین سلول‌های بتا را «آنتی‌ژنیک‌تر» (مستعد تخریب خودکار) می‌کند و بنابراین از دست دادن آنها از طریق آسیب‌های خودایمنی را تسریع می‌کند.

نویسندگان نتیجه گیری کردند که یافته های ما نشان دهنده ی پیامدهایی برای سلامت عمومی است. شیوع چاقی در نوجوانان در سراسر جهان با سرعت هشدار دهنده ای در حال افزایش است و پیش بینی های وحشتناکی برای آینده ی نزدیک شده است. در حال حاضر تخمین زده می شود که تقریباً 60٪ از جوانان امروز در ایالات متحده (محدوده سنی 2 تا 19 سال) تا سن 35 سالگی به چاقی مبتلا می شوند- بیشتر آنها تا سنین نوجوانی- و نیمی از آنها به چاقی شدید پیشرفت می کنند. مطالعه ی حاضر پیش بینی می کند که حدود 1 مورد از هر 8 (12.8 درصد) مورد جدیدا تشخیص داده شده ی دیابت نوع 1 در این مطالعه می تواند به اضافه وزن غیرطبیعی در دوران نوجوانی نسبت داده شود.ممکن است انتظار داشته باشیم که افزایش سالانه فعلی در موارد دیابت نوع 1 (که در بیشتر کشورهای با درآمد بالا بین 2+ تا 4+ درصد متغیر است) حتی بارزتر باشد.

محققان گفتند: شواهد مطالعه ما به شواهد فزاینده در مورد خطرات سلامتی مرتبط با چاقی نوجوانان اضافه گردید. همانطور که قبلاً گزارش شده بود، نه تنها چاقی نوجوانان با شروع دیابت نوع 2 در بزرگسالان مرتبط است، بلکه با دیابت نوع 1 نیز مرتبط است. برای کشف این موضوع باید کارهای بیشتری انجام شود. به طوری که بتوانیم طیف کاملی از خطرات ناشی از اپیدمی چاقی را بهتر بررسی کنیم یا عوامل محیطی مشترکی را که بر وزن و دیابت نوع 1 تأثیر می‌گذارند، شناسایی نماییم.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2022-06-excessively-high-bmi-diabetesnot.html